ما قبلا در مورد برخی باورهای غلط رایج صحبت کردهایم. در ادامهی آن مجموعهی مقالات قصد داریم به این موضوع نگاهی بیاندازیم که آیا ویالها قطعات بیاهمیتی هستند؟ یا اهمیت زیادی دارند و ما چندان اهمیت آنها را درک نمیکنیم؟ همین جا باید بگوییم که نکات ظریفی در یک ویال نهفته است! در صورتی که روزانه با آنالیزهای مختلف سر و کار دارید، پیشنهاد میکنیم مطالعهی این مطلب را از دست ندهید.
یکی از افراد حرفهای در زمینهی کار آزمایشگاهی این موضوع را نقل میکرد:
اخیرا در یک آزمایشگاه بزرگ کار کردم که تنها ویالهایی که توانستم در آنجا ببینم، شیشهای قهوهای (Amber) بودند. به دنبال این مشاهده، بحثی دربارهی مزایا، محدودیتها و مشکلات رایج موجود در ویالها مطرح شد. به طور کلی آیا هرگز هیچ مشکلی ناشی از انتخاب یا ساخت یک ویال ضعیف تجربه کردهاید؟ هرگز با ویالهای معیوب یا آلودگی نامطلوب کروماتوگرام سروکار داشتهاید؟ آیا یک ویال، صرفا یک ویال است؟ شاید اینگونه باشد؛ اما آیا نمیتوانیم از مزایای طراحیها، اشکال یا درجات مختلف آنها برای کسب بهترین خروجی آنالیز بهرهمند شویم؟
ویالها بسیار نقش مهمی دارند!
یک نکتهی مهم این است که همه ویالها کم و بیش یکسانند. آنها از یک فرایند استانداردسازی برای بیشترین انطباق با اتوسمپلرهای خودکار HPLC و GC عبور کردهاند و ابعاد رایج آنها 12 * 32 mm است. حجم آنها نیز از 1.5 تا 2 میلیلیتر است. در هنگام کار با حجم محدود نمونه (کمتر از 200 میکرولیتر) ممکن است ویالهای با بازیابی بالا انتخاب شود یا ملحقاتی به ویالهای موجود افزوده شود تا ارتفاع نمونه افزایش یابد. این امر وظیفهی اتوسمپلر برای مکش و تزریق یک حجم دقیق از نمونه را تسهیل میکند. (برای آشنایی با فرایند و مسیر نمونه در دستگاه GC، پیشنهاد میشود مقالهی GC چیست را مطالعه نمایید.)
اما تفاوت اصلی در رِزوهها نهفته است (7 تا 11 میلیمتر با موارد بسیار رایج 8 و 9 میلیمتری) که میتوانند سبب مشکلات سازگاری بین ویالها و درپوشها شوند (یعنی زمانی که کیتهای مناسب خریداری نکنیم!) و نوع بستهشدن آنها که روی کیفیت آببندی اثر میگذارد. مشخص است که تحلیلگران GC که با اهداف و حلالهای فرار کار میکنند، اغلب از درپوشهای crimp top استفاده مینمایند. دلیل آن هم ساده است؛ با وجود مناقشه دربارهی استفاده از یک کریمپر برای بستن مناسب ویال، کیفیت آببندی بسیار بهبود مییابد که به واسطه آن از تبخیر حلال و آنالیت جلوگیری میشود. تنوع حاصل از نواحی قله که روی دقت و صحت تاثیر میگذارد، به حداقل میرسد. درپوشهای پیچی رایجترین گزینه هستند؛ زیرا بهترین تعادل را بین سهولت استفاده و کیفیت آببندی فراهم میکنند. امروزه آخرین و احتمالا نادرترین مورد در آزمایشگاهها، درپوشهای اسنپ است که استفادهی بسیار آسانی دارند. این مورد ارزشش را ندارد و قطعا کیفیت آببندی در آن چندان خوب نیست.
به ویالهای Amber خودمان بر میگردیم. برخی از آنالیتهای ما حساس به نور بوده و میتوان با استفاده از ویالهای Amber از تجزیهی آنها جلوگیری کرد. در هنگام کار با آنالیتهای حساس به دما (پپتیدها، پروتئینها و …)، خنککاری نمونهگیر خودکار میتواند کمککننده باشد. انتخاب یک رقیقکننده صحیح برای نمونه معمولا نخستین گام در توسعهی روش است و افزودنیهای مختلف از قبیل بافرها، اصلاحکنندههای pH و آنتیاکسیدانها را میتوان برای جلوگیری از تجزیهی آنالیت در محلول به کار برد. باز هم دقت و صحت افزایش مییابد.
بسیاری اوقات بررسی و رفع مشکلات دستگاهها نیاز به حضور یک متخصص دارد. خصوصا مواردی که شامل نشتی در دستگاه میشود. در صورت نیاز به استفاده از خدمات تعمیر GC کلیک کنید.
نظر آخر دربارهی طراحی ویال
درپوش و مهمتر از آن، سپتوم ویالها ممکن است تفاوت داشته باشد. ما معمولا از درپوشهای PP با سپتومهای از پیشبسته استفاده میکنیم. این نمونهها راحت بوده و آلودگی ناشی از جابجایی را به حداقل میرسانند. مادهی سپتومها از سیلیکون یا لاستیک ساخته میشود که با حلالهای مختلف سازگار است. برای افزایش خنثیبودن ماده، سپتومها معمولا با PTFE پوشیده میشوند تا از جذب آنالیت جلوگیری شود. عمدتا دو مشکل رایج مشاهده میشود؛ وقتی سوزن اتوسمپلر سپتوم را سوراخ میکند، گاهی میتوان یک فرورفتگی را مشاهده کرد (سپتوم در ویال به واسطهی سوزن پایین میرود) که یکپارچگی نمونه را تهدید میکند؛ تزریق چندباره از یک ویال میتواند سپتوم را تخریب کند. محل برخورد سوزن متورم میشود (فرایندی که Coring نام دارد) و سوزن میتواند به واسطهی تکههای سپتوم مسدود شود. میتوان درپوشهای چسبنده (نسبتا گران و دارای سپتومهای محدود) یا سپتومهای پیششکافته را برای بهحداقلرساندن چنین مشکلاتی انتخاب کرد. سوزنهای نوک مخروطی معمولا به سپتوم آسیب کمتری میزنند. وقتی دو سپتوم در یک درپوش واحد اضافه میشوند، ساخت درپوش گاهی میتواند روی یکپارچگی سرنگ اتوسمپلر تاثیر بگذارد. این تاثیر به این صورت است که مقاومت نسبت به سوزن در هنگام تزریق بیشتر میشود و ممکن است سوزن آسیب ببیند. این امر سبب میشود تزریق گران شود!
ویالها با وجود سادگی ظاهری خود، طی سالها قطعا تحت بررسی مهندسین مخترع بودهاند و برخی از آنها شامل غشاهای فیلترینگ از پیشتعبیهشده هستند (MiniUni Prep).
